بد نیست توی مشکلات جامعه حضور داشته باشیم.فرار نکنیم و سعی کنیم کمک کنیم.شاید کاری از دست کسی برنیاد.اما همین کافیه که تو ،هوای یه سری از آدما رو داشته باشی و دلگرمی اونا بشی.نه باعث آزارشون.به خدا اون ها هم خودشون از این وضعیت راضی نیستند.و اگه دست خودشون بود،هیچ وقت این راه و انتخاب نمی کردند.فقط می خواستم یادآوری کنم که اون ها هم مخلوقات همون خدایی هستند که شما رو هم آفریده.پس کسی بر دیگری برتری نداره.و برتری ما زمانی ثابت میشه که انسانیت رو زیر سوال نبریم.و حواسمون به همه ی مخلوقات خدای خوبمون باشه.
